Και ναι, η Πράγα έχει ήλιο!

Αν θυμάμαι καλά, σηκωθήκαμε γύρω στις 11. Προς έκπληξη του Θανάση και του Αντώνη έξω είχε... ήλιο! Απ' ότι μας είπαν πρέπει να ήταν η δεύτερη φορά που είχαν δει ήλιο όσο ήταν στην Πράγα. Σημαντικό είναι ότι μπορεί να ήταν 11-12 το πρωί αλλά ο ήλιος ήταν στη θέση που θα ήταν στις 9 στην Ελλάδα. Και δεν εννοώ φυσικά την θέση του στο σύμπαν (που φυσικά θα ήταν στην ίδια θέση μιας και η Πράγα έχει 1 ώρα πίσω διαφορά με την Ελλάδα), αλλά την θέση του στον ουρανό. Με άλλα λόγια έμοιαζε να είναι 9 ενώ ήταν 11. :)

Ετοιμαστήκαμε και πήγαμε στην στάση του λεωφορείου για να κατέβουμε κέντρο. Γενικότερα η Πράγα συνέχισε να δίνει την εντύπωση μιας άδειας πόλης, με άπλετο χώρο. Φτάσαμε κοντά στο κέντρο, απ' όπου περπατήσαμε μέχρι την πλατεία Mustek όπου και συναντήσαμε την Εύα, την φίλη του buddy του Θανάση και φίλη του. Μαζί πήγαμε και είδαμε το περιβόητο ρολόι με τους περιβόητους "little fuckers", όπως τους αποκαλεί ο Θανάσης, που δεν είναι τίποτε άλλο από κάτι κούκλες που υποτίθεται ότι είναι άγιοι, οι οποίοι αχνοφαίνονται σε κάτι μικρά παραθυράκια, ίσα ίσα για να τους πάρουν φωτογραφία ένα σωρό αθώοι και άσχετοι τουρίστες, κάθε που η ώρα χτυπάει ακριβώς. Αφού λοιπόν γλιτώσαμε το λούσιμο από τον εμετό ενός μωρού που του γέλασε η Κατερίνα και ξέρασε, φύγαμε από την πλατεία, περπατήσαμε κάνοντας κύκλους, για να αποφασίσουμε να κάτσουμε σε ένα κινέζικο να φάμε. Παραγγείλαμε σχεδόν όλοι το ίδιο πράγμα, παραλλαγές πιάτων πάπιας δηλαδή, το οποίο ομολογουμένως ήταν αρκετά χορταστικό.

Μέχρι να τα κάνουμε όλα αυτά είχε νυχτώσει, αν και το ρολόι ακόμα έδειχνε γύρω στις 5μμ. Έτσι, αφού κάναμε έναν κύκλο ακόμα, κάτσαμε σε μια καφετέρια και τα είπαμε με την Εύα. Αργότερα αυτή μας άφησε, οπότε κάναμε άλλον έναν κύκλο, για να καταλήξουμε στο Palladium, ένα από τα πολλά (ομολογουμένως) εμπορικά κέντρα στην Πράγα. Πλέον, η Πράγα είχε αλλάξει χρώμα. Όμορφα φωτισμένα δρομάκια, λαμπιόνια, και Χριστουγεννιάτικα δέντρα θύμιζαν ότι είναι Χριστούγεννα. Στο Palladium κάναμε μικροψώνια από το super market όσο ο Αντώνης... κουρευόταν (:P). Με νέο look πλέον, μετά το Palladium, πήγαμε στην πλατεία μπροστά από την εκκλησία Týnský Chrám (Τίινσκιι Κράαμ, νομίζω). Ομολογουμένως όμορφα φωτισμένη και αυτή, φάνταζε όπως είπε και ο Θανάσης, ότι θα έρθει ένας δράκος να κάτσει στην οροφή της. Εκεί είδαμε και τα κοψίδια σε μέγεθος κεφαλιού που θα δείτε στις φωτογραφίες.

Μιας και ήταν νωρίς ακόμα για να γυρίσουμε σπίτι, αποφασίσαμε να πάμε σε ένα bar, που σύμφωνα με τα παιδιά (Θανάση-Αντώνη), μαζεύει τόσο κόσμο που σπάνια βρίσκεις να κάτσεις, αλλά είναι ωραία. Τελικά έγινε το δεύτερο θαύμα για εκείνη την ημέρα (το πρώτο ήταν το φως του ήλιου) και βρήκαμε να κάτσουμε! Καλό μαγαζάκι, με μουσική 5ετίας βέβαια, αλλά μάλλον οι Τσέχοι γενικά είναι λίγο πίσω σε αυτόν τον τομέα. Αφού ήπιαμε τις μπύρες μας και συμφωνήσαμε ότι ο Θανάσης δεν χρωστάει σε κανέναν (εσωτερικό αστείο) ξεκινήσαμε για το σπίτι.

Μιας και ήταν η ώρα μεταμεσονύχτια και άρα δεν υπήρχαν λεωφορεία, αποφασίσαμε να περάσουμε την γέφυρα του Καρόλου και να πάρουμε έπειτα το τραμ, το οποίο σε άφηνε 10 λεπτά (όπως έχει πει ο Θανάσης σε παλαιότερη δημοσίευση) από τις εστίες σε ανηφόρα. Στην γέφυρα είδαμε τους Κύκνους και τις πάπιες στο ποτάμι, καθώς και έναν κύριο που έπαιζε Bach με κρυστάλλινα ποτήρια γεμάτα νερό.

Και κάπως έτσι τελείωσε και η δεύτερη (ουσιαστικά πρώτη) μέρα μας στην Πράγα.

Φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ

Και για να μην ξεχνιόμαστε, οι σημειώσεις της Κατερίνας:
29/12 : kentro-eua tsexa-poloi pragas(little fuckers)-kineziko(papia)-kafe-polukatasthma pallantium-mparaki